ÜYE GİRİŞ

E-Mail
Şifre
Şifremi Unuttum Üye Ol

BÜLTEN ÜYELİĞİ

HABER ARA

-- Tüm Kategoriler -- DERGİ HABERLERİ —  2006 Dergi Haberleri —  2007 Dergi Haberleri —  2008 Dergi Haberleri —  2009 Dergi Haberleri —  2010 Dergi Haberleri —  2011 Dergi Haberleri —  2012 Dergi Haberleri GAZETE HABERLERİ —  Ariş Nostalji —  2005 Gazete Haberleri —  2006 Gazete Haberleri —  2007 Gazete Haberleri —  2008 Gazete Haberleri —  2009 Gazete Haberleri —  2010 Gazete Haberleri —  2011 Gazete Haberleri —  2012 Gazete Haberleri HABERLER —  Genel —  Dünyadan —  Fuarlar —  Etkinlikler —  Röportajlar —  Sosyal Sorumluluk —  Kültür Sanat —  Saat Dünyasından PIRLANTA —  Sektörel Bilgiler ——  Türkiye'de Pırlanta ——  Dünyada Pırlanta —  Elmas Üretimi —  Elmas ve Pırlanta Bilgileri —  Elmasın Oluşumu —  Pırlantada 4C —  Sertifikalar —  Tarihçe DEĞERLİ TAŞ —  Taşların Gizemi —  Topaz —  Yakut —  Zümrüt —  Safir —  İnci —  Ametist —  Sitrin —  Diğer Değerli Taşlar ALTIN —  Dünyada Altın —  Türkiye'de Altın —  Haberler EĞİTİM —  Okullardan —  Tasarım Yarışması MODA —  Trend / Tasarım —  Defileler EVLİLİK —  Gelinlik —  Mücevher —  Hazırlıklar HEDİYE —  Sevgililer Günü —  Yıl Dönümleri —  Anneler Günü —  Babalar Günü —  Yılbaşı —  Evlilik —  Nişan —  Doğum / Doğum Günleri —  Bayramlar —  Mezuniyet PRATİK YAŞAM —  Yaşama Sanatı —  Beslenme/Diyet/Sağlık —  Güzellik/Bakım —  Gurme —  Gezi/Seyahat —  Astroloji ——  Haftalık Genel Astroloji Yorumu ——  Koç Burcu ——  Boğa Burcu ——  İkizler Burcu ——  Yengeç Burcu ——  Aslan Burcu ——  Başak Burcu ——  Terazi Burcu ——  Akrep Burcu ——  Yay Burcu ——  Oğlak Burcu ——  Kova Burcu ——  Balık Burcu ——  Burçlar ve Grupları —  Güncel —  Kültür/Sanat/Etkinlik MAGAZİN Yazarlar Gelişmiş Arama

ANKET

Tüm Anketler

VİDEO ARA

-- Tüm Kategoriler --DefileFuarlarReklamlarTanıtım FilmleriYabancı MüzikYerli Müzik

Pırlanta tüm dünyada özellikle son 10 yılda eğilimlerin yeniden şekillenmesi sonucu lüks tüketimin başrol oyuncusuna dönüştü. 25-30 yıl öncesinin gözdesi altın, son yıllarda tahtını değişmeli olarak pırlantayla paylaşsa da istatistikler pırlantanın önümüzdeki 10 yıla damgasını vuracağına işaret ediyor.



Pırlanta ve Kartel


İlerleyen 30 yılda Alman Göçmeni Ernest Oppenheimer Güney Afrika’ daki pırlanta ve altın sektörünün önemli şahsiyetlerinden biri olduğunu belli etti. Bir süre sonra Anglo Amerikan Ortaklığına pırlanta uzmanı olarak üye oldu ve Güney Afrika altın madenlerinin hisselerinin büyük kısmına sahip oldu. Onun amacı De Beers Şirketi’nin yönetim kurulunda iyi bir yer kazanmaktı ki gücü ve bilgisiyle firmayı büyütmek için pırlanta endüstrisinde iyi bir şansa sahip olacağını hissediyordu. En sonunda Openheimer sendika yapısının pırlanta dağıtımını kontrol etme konusunda De Beers’ e yeterli gücü sağlayamayacağını hissetti. Hatta sendika üyeleri tarafından umulan büyük fiyat ve kalitenin düşürülme ihtimali tehlikesinin farkına vardı. Bunu yanında Openheimer De Beers kurul üyeleri tarafından aşırı hırslı bulundu ve kurul üyesi olma yolları on yıl kadar ertelendi.

Bu onun cesaretini kırmadı ve ne zaman ki onlar hisseleri satmak zorunda kaldılar o ve hem arkadaşı hem de iş ortağı olan Solly Joel ile birlikte yavaş yavaş hisseleri alarak şirketin en büyük iki hissedarı haline geldiler. Sonuç olarak 1926’da Openheimer De Beers’in mülkiyetini ve tüm kontrolünü kazandı ve sonrasında başkan oldu. Pırlanta kuruluşlarının en büyüğü olarak tüm dünyada üretim ve satış birimleri oluşturdu. Dışarıdan her bir tedarikçi firma belirli araçları kullanmak için sözleşme gereği bu araçları CSO’ ya onaylatmak zorundaydı. Bir süre sonra şirketin pırlanta kaynağı tekeli olma özelliği Avustralya, Sibirya ve Batı Afrika’ da bulunan yeni rezervlerle tehlikeye girdi. Ernest’in oğlu Harry Oppenheimer bu tehlikeyi hemen fark etti ve firmanın silahı olarak Cenral Selling Organization dağıtma gücüne odaklandı ve bunu korumak için çok çaba harcadı.

De Beers’in büyük şirket olma özelliği o zamandan bu zamana pek değişmedi. De Beers sadece kendi madenlerinden (bu bütün kaynakların yarısı oluyor) değil diğer madenlerden de pırlanta satın alıyordu. Her yıl ne kadar miktarda pırlanta satacağını planlıyordu. Her üreticinin toplamın yüzde kaçını üreteceği belliydi ve bunu garanti ediyordu. De Beers ise aldığı miktarı CSO’ya teslim ediyordu ve oradan satışa sunuluyordu. Üreticiler değişen satış fiyatları ve genel isteğin durumuna bağlı olarak satış fiyatı üzerinden %10 ile %20 arasında değişik oranlarda kazanabiliyordu.

Bütün endüstrinin ihtiyacını sadece CSO karşılıyordu. Piyasadaki kalite ve fiyatı denetim altında tutuyorlardı. Görünüşte al ya da bırak esası üzerinden bir yıl içinde on kez Londra’ da tutulan pırlanta ambalajları alınıyor ve satılıyordu. (Sightholderlar) Çünkü görünüşte bunları alanlara CSO tarafından ayrıcalık tanınıyor ve sadece birkaç tüccar önerilen ambalajları reddetme cesaretini gösterebiliyordu. İlk zamanlarda CSO vasıtasıyla satılan pırlantaların payı %80 iken günümüzde bu oran %65 ile %75 arasına inmiştir. Bunun nedeni meydana gelen yeni gelişmeler olduğu tahmin ediliyor.

CSO’ dan tüccarlar tarafından alınan pırlantaların kesilip, yüzey işlemi görüp tekrar satıldığı dünyadaki başlıca temizleme merkezleri; Antwerp, New York, ve Tel Aviv’ dedir.

De Beers’ in başlıca rolü pırlantanın az bulunan bir maden olduğu fikrini savunmak. Bu reklamlar ve tedarikçilerin çoğunun satın alınmasıyla sağlandı ve bu da fiyatların düşmesini engelledi. Prensip olarak De Beers asla fiyat düşürmez. Bu dışa kapalı organizasyonun farklı yollardan da kar ettiği kanıtlandı. Üreticiler gelişmekte olan ülkelere pırlanta konusunda aşırı güveni genellikle sabit para akışı ile sağlanıyordu. Satıcılar sabit fiyat artışlarını bunu müşteriye kolayca yansıtabildikleri için faydalanıyorlardı. Bununla birlikte De Beers’ in bu anlaşmadan oldukça karlı çıktı ama üreticilerin onların kendi isteklerine göre satıcılara fiyat belirlemeleri ve uygunsuzca yüksek paha biçmeleri hakkında ne düşündüklerini sormak gerekir. Hem satıcıların hem de üreticilerin CSO tarafından baştan çıkarılmaları bu yüzden oldukça önemli.

Kartel tehdit altında – İsrail: Eğilim İsyanı
1970’lerin ortasında endüstrinin hemen hemen her sektöründe büyüyen kazançlar De Beers için tersine döndü ve büyük hatalara neden oldu. 1970’de İsrail büyük bir enflasyon dönemine doğru ilerliyordu; pırlanta ise tek sabit paralarıydı ve bunu stoklamak kıymet anlamına geliyordu; pırlanta ödünç verme oranında ayrıcalıklara sahip olmaları bundan korunmanın en iyi yoluydu. Bu tüccarların pırlantanın önemli miktarda kısmını daha sonra tekrar satmak amacıyla stoklamasına neden oldu. Bunun sonucunda pırlanta kaynakları suni olarak arttı ve fiyatlar düştü.

De Beers ilerde fiyatların artığı gibi karlarının da artacağını umarken; yakın gelecekte onları felaket bekliyordu. Bundan sonra “pırlanta sonsuzdur” ve satılmamalıdır fikri ortaya kondu. Pırlanta yatırım amacı olarak elde tutulurken, bununla birlikte piyasada bulunan tüm pırlantalar önceden olduğu gibi De Beers’ in kontrolüne geçti. Önemli bir nokta da eğer bu önemli sayıdaki stok yapanlar ellerindeki tüm stokları aynı anda piyasaya sürselerdi, kalite artacaktı ama fiyatlar hızla düşecekti, bu da pırlantanın az bulunma imajını yıkacaktı.

De Beers çeşitli yollarla çıkan spekülasyon dalgalarını yumuşatmaya çalıştı. Pırlantaları CSO’ ya satmak üzere geçici olarak zorla toplanmasının dayatılmasına neden oldu. Öncekiler olmamış gibi bu dayatma geri çekildi. Oluşan spekülasyonları bastırmak için önlemler alındı. Spekülasyonlar büyük kayıplara neden olduğundan dayatmalar geri çekildi ve fiyatlar aniden durdu. Ek olarak De Beers temsilcileri isyan eden İsrail tüccarlarını uyarmak için gönderildi. Eğer De Beers’ in düzenine itaatsizlik etmeye devam ederlerse, pırlantalarının ödeneklerinin %20′ sini keseceklerini ve sadece De Beers taraftarı tüccarların stoklarını alacaklarını belirtti, sonrasında fiyatlar düştü. Sonuçta önceki önlemler stoklamayı durdurmada başarılı olamadığı için Sendikadaki İsrail katılımcıların sayısı azaltıldı ve pırlantaya değer kaybettirenler büyük cezalara çarptırıldı.

Bir arada, bu ölçütlerin hepsi karteli kontrol etmenin etkin bir yolunu ortaya koydular. Elmas üzerindeki faiz oranları normal seviyeye döndü ve elmas fiyatları dengelendi. İsrail’ li tüccarlar bu sayede stoklarından kurtulup fiyatlarını ve De Beers’ a karşı miktar belirleme özerkliğini kabul ettiler. Ama bu hataları için hatırı sayılır bir para ödediler. 1970’ lerin sonlarında, elmas endüstrisindeki her dört işçiden biri işini kaybetti.

De Beers isyancıları başarıyla hizaya sokarken, 1970’ lerde olan olaylardan fazlasıyla etkilendiler. Kontrollü fiyat artımı ve talep düzenlemesi politikasının aksine, De Beers da elmas pazarının avantajlarını kullanmak üzere kandırılmıştı. CEO’ ların gözünden belirlenen ücretler birden arttı ve sonunda karşılanamayacak seviyeye geldi. Bu da spekülasyonları tetikledi ve elmas istifçileri pazardaki paylarını düşürmeye karar verdiler. Bu durumda De Beers’ ın yapabileceği tek şey fazla olan arzı satın alarak karşılık vermek oldu. Miktarlar dahilinde, bu biraz pahalıya mal oldu ve elmas stokları 1984 yılında neredeyse ikibin dolara mal oldu.

Zaire
Bu olaylar sonunda kartele başka bir saldırı daha olmasına mal oldu. Zaire onlara CSO tarafından sunulan koşulların beklentilerinin altında olduğuna karar verdiler. Zaire elmas satışlarından yüzde 20 elde tutma ücreti alınacağını iddia ettiler ve serbest piyasaların bazılarından endüstriyel pırlantaları gerçek fiyatının altında kolayca geri alacaklardı. Hatta aldılar. Bununla birlikte Zahire’ nin girişiminin oldukça üzücü olduğu kanıtlandı. Kartel her çeşit elmastan stoklara sahip olduğu için, De Beers bunlardan birazını hakim fiyatın altında pazara sunmaya hazırlanıyordu. Üretimin yüzde 3’ ünün altında bir miktarı elinde tutan Zaire’ nin fiyatları arttırma lüksü yoktu.

Fazlaca elmas ihracatına dayanan Zaire, sonunda kartele tekrar başvuru için De Beers’ a başvurdu, ama De Beers başta sunduğundan çok daha kötü şartlar sundu.

Rusya
1957’ lerde, Sibirya’ da çok miktarda elmas bulundu. De Beers bu yeni arzın ortaya çıkaracağı tehlikeyi farkettiğinden Sovyet Rusya’ yla anlaşmaya yanaşmadı. Sunulan şartlar hiçbir zaman ortaya konulmadı. Endüstrideki kaynaklar, De Beers Sibirya madenlerinin pazara CSO’ dan başka bir kanaldan giremeyeceğini söylediğinde ikna oldular. Sovyet Rusya’ nın dünya üretiminin yüzde 10-20 kadarını temsil ettiği hesaplandı. De Beers belirlenen koşullar altında Sovyet üretiminin yüzde 95’ ini satın almayı ve yüzde 5’ ini işleyip satmayı garantiledi. Burada kartelin Sovyet rezervinin çoğunu elde tutması için vermesi gereken bir taviz söz konusuydu.

Sovyetler Birliği elmasları doğrudan pazara satmanın çok daha fazla kar getirdiğini farketti. Bu tekrar gündeme gelince, kartel de tekrar işin içine girmek zorunda kaldı. 1984’ lerin başlarında Antwerp-Avrupa’ nın işlenmiş elmas pazarı-düşük fiyatta yüksek kalitede Rus elmaslarıyla doldu. De Beers’ dan Rusya’ nın pazara dahil olmaması konusunda aldıkları garantinin ortadan kalktığını gören elmas tüccarları ikilemde kaldılar. Kartelden satın almaya devam etmek mi? Yoksa hatırı sayılacak bir indirimle Rusya’ dan satın almak mı? Elmas tedarikçileri de aynı ikilemde kaldılar. De Beers aracılığıyla mı satışa devam etmeliler? Yoksa Rusya’ yı mı takip etmeliler? Bu sırada De Beers da kar düşüşleriyle ilgileniyordu.

Sovyet Rusya bu sefer gerekli ve uygun şartlarla kartele katıldı. DeBeers Rusya’ yı rezervlerini satacak müşteri bulma zahmetinden kurtardı. Rusya’ nın hızlı yükselişi olumlu bir yan etki ortaya çıkardı. De Beers’ ın pozisyonu artık sarsılmaya başlamıştı. Şirket, Rusya’ yla birleşmeyi engellemek için, tedarikçilerine yüzde 7,5’ lik bir fiyat artışı sağlamak zorundaydı. De Beers ilk kez zor durumdaydı çünkü Rusya kolay baş edilebilecek bir rakip değildi. Endüstri dengeleri de sarsılmıştı.

1980’ lerin ortalarında, kararsız bir denge sağlanmıştı: Elmas üreticileri için şartlar geliştirilmişti, Rusya tekrar De Beers’ ın kanatları altındaydı ve elmas tüccarları bir sonraki adımı kime atacağını bekliyorlardı.
1987 Ekim’ de, elmasa yatırım yapmak tekrar cazip hale geldi. Stok Pazar felaketi hisselerin düşmesine neden olmuştu. Finansal bir rahatlamaya ihtiyacı olan De Beers, bunu fırsat bildi ve fiyatları arttırmaya başladı. Bir kere daha, tüccarlar De Beers’ ı dikkate almadılar. Fazla elmas satışına itiraz etmek yerine, pazara karşı, müşteri talebini arttırmak için yeni potansiyel pazarlar ortaya çıkarmaya başladı.

Avustralya
Avustralya’ da yüklü madenler, kartelin dışına satılırsa, sağlamlığı sarsılabilirdi. Arglye Elmas Madenleri Şirketi, daha az agresif bir stratejiyle ortaya çıktı. Bu strateji karteli unutulmaya sürükleyecekti. Arglye uygun pazarlarda, yüksek fiyatta değerli taş ve renkli elmaslarla, olmaya karar verdi. Renkli elmaslar De Beers’ ın pazarlama stratejisi için önemli değildi. CSO vasıtasıyla bunları satmak da Arglye için uygun değildi. Agrlye, pazar liderini rahatsız etmeden başka işlerle ilgilendi.

1995’ lerin sonunda CSO Arglye’ nin üretimini kısıtladı ve yüzde 85’ ini satmaya karar verdi. O günden beri, Avustralya’ lılar Hintli elmas endüstrisindekilerle yakın ilişki içinde oldular. De Beers’ in buna tepkisi geç olmadı. Arglye’ nin elmaslarının fiyatları hızla düştü.

Kanada
1991’ de pazarda olabilecek başka bir rezerv daha ortaya çıktı. Ama De Beers bu taşların dağıtımını kontrol altına alamadı. Kontrol Ekati Madenleri’ nde olmak üzere, Kanada’ daki en büyük rezerv BHP Co. tarafından kazanıldı. De Beers, BHP Co.’ nun madeni CSO aracılığıyla satmasını istedi.

• ANASAYFA
• HABERLER
• PIRLANTA
• DEĞERLİ TAŞ
• ALTIN
• EĞİTİM
• MODA
• EVLİLİK
• HEDİYE
• PRATİK
• YAŞAM
• MAGAZİN

Türk Kuyumcu - Pırlanta Yüzük - Pırlanta Tektaş - Pırlanta Küpe - Safir Kolye - Zümrüt Yüzük - Evlilik Alyansi - Tria Yüzük
Safir Yüzük - Lava Kolye - Lava Küpe - Inci Yüzük - PIırlanta Bileklik - Lava PIrlanta Yüzük - Pırlanta Bilgi